Agamben Giorgio

Giorgio Agamben (Rim, 1942.) talijanski je filozof i profesor teorijske filozofije na Sveučilištu u Veneciji. Bio je gostujući predavač na mnogim svjetskim sveučilištima. Iako su mu glavna područja interesa estetika i politička filozofija (biopolitika na pragu Michela Foucaulta), bavi se i cijelim nizom drugih pitanja, od ontoloških preko poetičkih do jezičnih. Godine 2006. dobio je Europsku nagradu za ogled Charles Veillon. Objavio je velik broj naslova među kojima: ll linguaggio e la morte, (1982), Idea della prosa (1985) (Ideja proze, 2004), Bartleby o della contingenza s Gillesom Deleuzeom (1993) (Bartleby ili o kontingenciji, 2009), L’uomo senza contenuto (1994), Homo sacer (1995, hrv. izdanje 2006), La communità che viene (1990), Mezzi senza fine. Note sulla politica (1996) (Zapisi o politici: sredstva bez cilja, 2015), Quel che resta di Auschwitz. L’archivio e il testimone (1998) (Ono što ostaje od Auschwitza: arhiv i svjedok, 2008), L’aperto. L’uomo e l’animale (2002) (Otvoreno. Čovjek i životinja, 2014), Stato di eccezione (2003) (Izvanredno stanje, 2008), Il giorno del giudizio (2004), Profanazioni (2005) (Profanacije, 2010), Nudità (2009) (Goloća, 2010), Studiolo (2019), Il corpo della lingua. esperruquancluzelubelouzerirelu (2024), La lingua che resta. Il tempo, la storia, il linguaggio (2024), Amicizie (2025) i Alla foce (2025).